Volgens onderzoek van de Zweedse Lund Universiteit houden onaangetaste bossen in Zweden 72 procent meer koolstof vast dan beheerde bossen. En wat een grote verrassing is: niet de bomen, maar de bodem maakt het verschil. Oerbossen slaan meer koolstof op in hun bodem dan productiebossen doen in bomen, dood hout en de bodem bij elkaar. Koolstofopslag is belangrijk want hoe meer ervan vastligt in bodem of bomen, hoe minder CO2 vrijkomt in de lucht.

Sahel is geen Zweden
Je kan je deze conclusies niet een op een overzetten naar de Sahel omdat de hoeveelheid koolstof ondergronds in de Sahel vrij laag is. In deze ovegangszone tussen de vochtigere Soedanese savannes en de drogere Sahara moet je het voor de opslag hebben van wat blijft staan en wat je bovengronds aanplant. Zowel de kap als aanplant heeft grote invloed op zowel de biodiversiteit, de bodemgesteldheid en de vruchtbaarheid als het waterhoudend vermogen.

Vretende geiten en overstromingen
In de Sahel hebben de bossen het niet makkelijk. Als er iets groeit, vreten de geiten de jonge bomen op. Veel bos is omgezet in landbouwgrond en nog altijd moeten bomen wijken voor nieuwe woningen. Sinds begin van deze eeuw is meer dan vijftig procent van het bos in de Sahel gekapt, negentig procent daarvan wordt gebruikt om op te koken. Daarbovenop komt dan nog klimaatverandering waarvan de gevolgen een grote druk leggen op de bossen: extreme droogte afgewisseld met extreme neerslag leidt tot overstromingen en erosie, nutriëntenneerslag en hogere CO₂-concentraties in de atmosfeer.

Kale vlakte in Tsjaad
Dagelijkse aanvoer van hout uit omliggende bossen in Niamey (Niger)